سلام
راستش امروز کیفم کوک نیست و بهمین دلیل دست از فلسفه بافی و نقل حدیث ناپایداری دنیا و فریبنده بودن افسون مایا برمیدارم و کاری هم به دزدیده شدن مجسمه های مشاهیر فرهنگ و هنر و سیاست در تهران و خیل روزافزون کارگران بیکار شده و وحشت از رکود اقتصادی ندارم. جز اینکه غصه ای بر روح خویش و اعصابت تحمیل کنم فایده دیگری ندارد.
بارسلونا هم به اینترمیلان باخت و حالم را خرابتر کرد. توانستم تکرار نیمه دوم بازی را با کیفیت مزخرف روی اینترنت تماشا کنم و ضد فوتبال مهوع اینترمیلان را دیدم. حکایت قدیمی تکرار شد: کسی که دلپسند بازی کند، لزوماً نمی برد. در این دار دنیا، بیشتر اوقات برندگان کسانی هستند که به یکسری قواعد ریاضی و شدیداً مکانیکی میچسبند و آخرش هم نتیجه میگیرند. حالا نحوه بازی کردنشان چنگی بدل نمیزند که نزند! بلکه میلیونها آدم هم از بردن آنها و باختن حریف جوانمرد و لوطی مسلکشان دل خوشی نداشته باشند ولی دست آخر جام قهرمانی نصیب همان موجودات نچسب و «معمولی» میشود و اسمشان اگر در سینه خلق اله به نیکویی حک نشود، حداقل در کتاب گینس ثبت میشود و عاقبت بخیر میگردند.
